Witam

Posted on

W tym miejscu chciałabym od czasu do czasu podzielić się z Państwem : swoimi refleksjami, doświadczeniami, swoją wiedzą, wynikającymi z pracy zawodowej. Pracując z osobami uzależnionymi nie mam wątpliwości, że to co się dzieje z nimi w wyniku picia spełnia kryteria jednostki chorobowej rzetelnie określonej 6 – cioma objawami czyli : utratą kontroli nad piciem, zespołem abstynencyjnym, zmianą tolerancji na alkohol, przymusem picia, koncentracją życia wokół picia oraz piciem mimo ponoszonych przykrych konsekwencji. Uzależnienie jest bardzo trudnym doświadczeniem, które przynosi osobie uzależnionej nie tylko straty w rzeczywistości zewnętrznej ale też z biegiem jego rozwoju spustoszenie w świecie wewnętrznym np. w sferze emocjonalnej. W początkowej fazie pracy nad nim celem jest uzyskanie abstynencji co można osiągnąć pracując w oparciu o model psychoterapii behawioralno­ poznawczej a potem w dalszej pracy zasadne jest podejście integracyjne co zresztą realizuje w swojej pracy terapeutycznej. Moim zdaniem celem takiej psychoterapii nie jest tylko uzyskanie długoterminowej abstynencji ale lepsze rozumienie siebie i poprawa jakości życia. W moim rozumieniu uzależnienie jest objawem czegoś głębszego w osobistych doświadczeniach, w historii życia człowieka. Uważam też, że praca terapeutyczna powinna rozpocząć się od nauczenia się utrzymywania abstynencji, zrozumienia siebie jako osoby uzależnionej, nabycia umiejętności potrzebnych do trzeźwego życia a potem tym co w konsekwencji może poprawić jego jakość.

 

Małgorzata Czaplarska – psycholog